الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
461
پيام امام امير المومنين ( ع ) ( فارسى )
بخش دوم اللّهم إن فههت عن مسألتي ، أو عميّت عن طلبتي ، فدلّني على مصالحي ، و خذ بقلبي إلى مراشدي ، فليس ذلك بنكر من هداياتك ، و لا ببدع من كفاياتك . اللّهم احملني على عفوك ، و لا تحملني على عدلك . ترجمه خداوندا اگر از بيان خواستهء خود عاجز شوم يا در پيدا كردن راه و رسم درخواست خود نابينا گردم ، تو مرا به مصالح خودم راهنمايى كن و قلبم را به سوى آنچه رشد و صلاح من است رهبرى فرما كه اين كار از هدايتهاى تو بىسابقه و دور نيست و برآوردن چنين خواستههايى براى تو تازگى ندارد . خداوندا با عفو و بخشش خود با من رفتار كن و با عدل و دادگريت رفتار مكن . شرح و تفسير خدايا تو پناه منى بعد از بيان مقدمات دعا و آمادگى قلب و روح براى درخواست از خداوند كه در بخش سابق آمد ، امام عليه السّلام در اين بخش به اصل دعا مىپردازد و به جاى اينكه انگشت روى تكتك خواستهها بگذارد ، به ذكر يك اصل كلى پرداخته و تمام خواستههاى خود را در آن خلاصه مىكند ، عرضه مىدارد : « خداوندا اگر از بيان خواسته خود عاجز شوم يا در پيداكردن راه و رسم درخواست خود نابينا گردم ،